İndirekt Hiperbilirübinemi Tanısı ile Hospitalize Edilmiş Yenidoğanların Değerlendirilmesi

Objective: Neonatal jaundice is a common problem and is the most common cause of hospitalization. We aimed to determine the characteristics and etiological factors of late preterm and term newborns hospitalized due to indirect hyperbilirubinemia. Methods: Late preterm and term newborns hospitalized between January 1,2009 and December 31,2014 with a diagnosis of indirect hyperbilirubinemia were included. Demographic and clinical characteristics, duration, and patterns of treatment were obtained retrospectively. Etiological factors were determined. Result: Late preterm and term infants with indirect hyperbilirubinemia were included (n=412). 54.6% of the patients were male, 40.8 % were first babies, the mean gestational age was 38.3±1.1 weeks, and the mean birth weight was 3031±520 grams. 84.5 % were exclusively breastfed. The time of presentation was 4.6 ±2.6 days, and the serum total bilirubin level was 18.6 ±4.7 mg/dl. ABO incompatibility was found in 29 %, dehydration in 10.7 %, and Rh incompatibility in 7.1% of the patients. The mean duration of hospitalization was 3.1 ±2.2 days, and the mean duration of phototherapy was 44.8±22.8 hours. 16 patients received intravenous immunoglobulin. An exchange transfusion was performed in 14 patients. In the group with a serum total bilirubin level of ≥ 20 mg/dl, male gender and normal spontaneous vaginal delivery were statistically significantly higher than the group with a serum total bilirubin level below 20 mg/dl (p = 0.02 for both). Conclusion: Indirect hyperbilirubinaemia, which is common in the neonatal period, should be recognized early and is a treatable condition. We should promptly identify and treat the cause before complications arise.

Amaç: Sarılık yenidoğan döneminde sık karşılaşılan sorundur ve hastane yatışlarının en sık nedenidir. Bu çalışmada, indirekt hiperbilirübinemi nedeni ile hospitalize edilen geç preterm ve term yenidoğanların özelliklerini ortaya koymak ve etiyolojik faktörlerini belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: İndirekt hiperbilirübinemi tanısı ile 1 Ocak 2009-31 Aralık 2014 tarihleri arasında hastaneye yatırılan geç preterm ve term yenidoğanlar çalışmaya alındı. Hastaların demografik ve klinik özellikleri, tedavi süreleri ve şekilleri retrospektif hasta dosyalarından elde edildi. Etiyolojik faktörler belirlendi. Bulgular: 1 Ocak 2009-31 Aralık 2014 tarihleri arasında hastanemiz yenidoğan yoğun bakım ünitesinde takip edilmiş 4831 hastanın 412’si dahil edilme kriterlerini karşılayan indirekt hiperbilirübinemili geç preterm ve term bebeklerdi. Hastaların %54,6’sı erkek, %40,8’i ilk bebek, doğum haftası ortalama 38,3±1,1 ve doğum ağırlığı 3031±520 gram olarak saptandı. Vakaların %84,5’i yalnızca anne sütü alıyordu. Başvuru zamanı 4,6±2,6 gün ve serum total bilirübin düzeyi 18,6±4,7 mg/dl idi. Hastaların %29’unda ABO uyuşmazlığı, %10,7’sinde dehidratasyon ve %7,1’inde Rh uyuşmazlığı vardı. Ortalama yatış süresi 3,1±2,2 gün ve fototerapi süresi 44,8±22,8 saat olarak bulundu. 16 hastaya intravenöz immünglobülin verilmişti. 14 hastaya kan değişimi yapılmıştı. Serum total bilirübin düzeyi ≥20 mg/dl olan grupta erkek cinsiyet ve normal spontan vajinal yol ile doğan bebek serum total bilirübin düzeyi 20 mg/dl’nin altında olan gruptan istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptandı (her ikisi için p=0,02). Sonuç: Yenidoğan döneminin sık görülen indirekt hiperbilirübinemi erken fark edilmesi gereken ve tedavi edilebilir bir durumdur. Nedeni hızlıca saptanmalı ve komplikasyon gelişmeden tedavi edilmelidir.