Effects of Magnesium Coadministration on Thyroid Function and Autoantibody Titers in Euthyroid Hashimoto’s Thyroiditis

Objective: Although magnesium (Mg) is integral to numerous metabolic and immunological processes, its influence in Hashimoto’s thyroiditis (HT) has not been fully elucidated. The present study sought to examine the effects of oral Mg supplementation on thyroid function and thyroid autoantibody in hypomagnesemic, euthyroid individuals with HT who were receiving a stable levothyroxine (LT4) regimen. Methods: In this retrospective observational analysis, adult patients with HT who were euthyroid and had documented hypomagnesemia were evaluated after receiving oral Mg supplementation for a minimum of two months, during which LT4 dosing remained unchanged. Serum thyroid-stimulating hormone (TSH), free thyroxine (fT4), free triiodothyronine (fT3), anti-thyroid peroxidase (anti-TPO), anti-thyroglobulin (anti-TG), and Mg levels were measured both prior to and following supplementation. Pre- and post-treatment values were compared using paired statistical methods. Results: A total of 45 patients (82% female, mean age 49.3 ± 15.7 years) were analyzed. All patients received oral Mg oxide equivalent to 365 mg elemental Mg daily. After two months of Mg supplementation, serum Mg levels increased significantly (p = 0.04). Serum TSH levels also showed a statistically significant increase (p = 0.03), while remaining within the euthyroid range. No significant changes were observed in fT4, fT3, anti-TPO, or anti-TG titers. Conclusion: In hypomagnesemic euthyroid patients with HT on stable LT4 therapy, short-term Mg supplementation was associated with a modest but significant increase in TSH without alterations in thyroid hormone levels or autoantibody titers. These findings suggest that Mg replacement may influence biochemical thyroid regulation without short-term effects on thyroid autoimmunity.

Amaç: Magnezyum (Mg), hücresel metabolizma ve immün düzenleme süreçlerinde önemli bir rol oynamasına karşın, Hashimoto tiroiditinde (HT) tiroid fonksiyonları ve otoimmünite üzerindeki etkileri yeterince bilinmemektedir. Bu çalışmada; sabit levotiroksin (LT4) tedavisi altındaki hipomagnezemik ve ötiroid HT hastalarında oral Mg replasmanının tiroid fonksiyon testleri ve tiroid otoantikor düzeyleri üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Bu retrospektif gözlemsel çalışmaya, en az iki ay süreyle oral Mg desteği alan, LT4 dozu sabit olan, hipomagnezemisi olan ötiroid HT tanılı erişkin hastalar dahil edildi. Mg tedavisi öncesi ve sonrası tiroid stimulan hormon (TSH), serbest tiroksin (sT4), serbest triiyodotironin (sT3), anti-tiroid peroksidaz (anti-TPO), anti-tiroglobulin (anti-TG) ve serum Mg düzeyleri değerlendirildi. Tedavi öncesi ve sonrası değerler eşleştirilmiş istatistiksel yöntemler kullanılarak karşılaştırıldı. Bulgular: Toplam 45 hasta (ortalama yaş 49,3 ± 15,7 yıl; %82 kadın) analiz edildi. Tüm hastalar günlük 365 mg elemental Mg’ye eşdeğer olacak şekilde oral magnezyum oksit tedavisi uygulanmıştı. İki aylık Mg replasmanı sonrasında serum Mg düzeylerinde anlamlı artış saptandı (p = 0,04). Serum TSH düzeylerinde de istatistiksel olarak anlamlı bir artış gözlenmekle birlikte (p = 0,03), tüm değerler ötiroid referans aralığında kaldı. Serbest tiroid hormonları ile anti-TPO ve anti-TG düzeylerinde anlamlı bir değişiklik izlenmedi. Sonuç: Stabil LT4 tedavisi altında izlenen hipomagnezemik, ötiroid HT hastalarında kısa süreli Mg replasmanı, tiroid hormon düzeyleri ve otoantikor titeleri üzerinde belirgin bir etki oluşturmaksızın TSH düzeylerinde hafif ancak anlamlı bir artışla ilişkilidir. Bulgular, Mg replasmanının kısa dönemde tiroid otoimmünitesini etkilemeden biyokimyasal tiroid regülasyonu üzerinde etkili olabileceğini düşündürmektedir.