Nörogelişimsel hastalığı olan çocuklara sahip ailelerin acil servis hizmetlerine bakışı

Giriş: Nörogelişimsel hastalıklara sahip çocukların düşme gibi travmalara sık maruz kaldığı ve acil servise başvurdukları bilinmektedir. Bu başvurular hem hastayı hem de aileyi önemli ölçüde etkilemektedir. Hatta bazı aileler acil servise başvurmaktan çekinmektedirler. Bu çalışmada amacımız, ailelerin anket sorularına verdikleri cevapları inceleyerek acil servis hizmetlerine bakışlarını ve karşılaştıkları sorunları araştırmaktır. Metod: Bu çalışma retrospektif olarak tasarlanmıştır. Otizm, Zihinsel Özel Gereksinimler ve Nadir Hastalıklar Dairesi Başkanlığında kayıtlı ve nörogelişimsel hastalığı olan çocuklara sahip aileler çalışmaya alındı. 324 ailenin açık uçlu 12 anket sorusuna verdikleri cevaplar incelenip, dağılımı ve frekansları tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerle değerlendirildi. Bulgular: Katılımcıların cevapları incelenerek elde edilen verilerin analiz edilmesiyle araştırmanın bulguları 12 ana tema ve 80 alt tema başlığı altında toplandı. Katılımcıların 313’ü (%89,9) Down Sendromlu, 9’u (%2,5) Angelman Sendromlu, 7’si (%2,02) zihinsel engelli, 5’i (%1,4) Otizm tanılıydı. Çocukların %34,2’si 0-3 yaş, %28,7‘si 3-6 yaş, %20,9’u 6-10 yaş aralığındaydı. Acil servislerin %70 oranında “Acil müdahale gereken tüm durumlarda”, %10,8 oranında da “poliklinik randevusu alınamadığı durumlarda” kullanıldığı ifade edildi. Sonuç: Nörogelişimsel hastalıklara sahip çocuklar acil serviste karşılanırken anlayışlı ve sabırlı bir şekilde, sade, anlaşılır bir dil kullanılarak, kalabalık olmayan sessiz ortamda muayenelerinin yapılmasının faydalı olacağı tespit edilmiştir. Sağlık çalışanlarına verilecek farkındalık eğitimi ve fiziksel koşullarda ‘Ayrı muayene ve müşahade odası bulunması’, ‘Erişilebilirlik’ ile gerekli tıbbi malzeme ve donanımının nörogelişimsel bozukluğa sahip çocuğa göre gözden geçirilmesinin bu gruptaki hastaların sorunlarını çözeceği düşünülmektedir.

Introduction: It is known that children with neurodevelopmental diseases have frequent traumas like falling and apply to emergency department which significantly affects patient and family. Our aim is to examine the families' view and the problems encountered in emergency services by examining their answers to questionnaire. Method: This study was designed retrospectively. Patients registered in Department of Autism, Mental Special Needs and Rare Diseases as families with children who have neurodevelopmental diseases included in the study. 324 families’ survey with 12 open-ended questions evaluated in terms of distribution and frequencies with descriptive statistical methods. Results: By analyzing the data obtained the findings of the research were gathered under 12 main themes and 80 sub-themes. 313 (89.9%) were diagnosed with Down Syndrome, 9 (2.5%) with Angelman Syndrome, 7 (2.02%) with intellectual disability, and 5 (1.4%) with Autism. 34.2% of the children were 0-3 years old, 28.7% were 3-6 years old, 20.9% were 6-10 years old. Emergency services were used in "all cases where urgent intervention is required" (70%), and in cases where “an outpatient appointment couldn’t made" (10.8%) Conclusion: It would be beneficial to examine children with neurodevelopmental diseases in an understanding and patient manner, using a plain and understandable language, in a quiet environment in emergency room. To solve these patient’s problems, awareness training of healthcare professionals, having separate examination and observation room, ensuring accessibility and arranging the room with necessary medical supplies and equipment should be made.