Olgu Sunumu

Ergende Travmatik Kayıp Sonrası Suicidal Düşüncelerin Eşlik Ettiği Yas: Olgu Sunumu

Cilt: 46 Sayı: 3 30 Eylül 2024
PDF İndir
TR EN

Ergende Travmatik Kayıp Sonrası Suicidal Düşüncelerin Eşlik Ettiği Yas: Olgu Sunumu

Öz

Yas, sevilen birinin geri dönüşümsüz kaybı sonrasında yaşanan normal bir süreçtir. Acı deneyimler içeren bu süreç, ölen kişinin kimliği, ölüm şekli, kayıp yaşayan kişinin bireysel özellikleri, destek sistemleri gibi birçok etmenle ilişkili olarak farklı biçimlerde yaşantılanabilir. Kayıp şeklinin ani ve şiddet içeren şekilde olması, olağan yas sürecini etkileyerek bireyin kayıp sürecinde travmatik belirti ve bulgular yaşamasına neden olabilir. Literatürde “travmatik yas” olarak tanımlanan bu süreç, major depresyon, anksiyete bozuklukları, posttravmatik stres bozukluğu başta olmak üzere birçok psikiyatrik hastalık açısından risk teşkil etmektedir. Ebeveynin ölümü ergen için benliğin baş etmesini zorlayan ağır bir kayıptır. Tek başına ebeveyn kaybı, ergenlerde intihar davranışı için önemli risk faktörüdür. Ebeveynin travmatik kaybı, ruhsal açıdan sağlıklı bir ergende dahi olağan yas sürecini bozarak ebeveyn ölümü sonrası intihar düşünce ve davranışlarına neden olabilir. Bu yazıda, babasının ateşli silahla öldürülmesi sonrasında aktif suicidal düşünce ve davranışlar ile çocuk ve ergen psikiyatri polikliniğine başvuran 17 yaşında bir kız hastanın tanı ve tedavi süreci anlatılacaktır. Bu olgu sunumunun amacı, ergenlik dönemindeki travmatik kayıplar sonrası olağan dışı yas bulgularının gözden geçirilmesi ve tedavide farmakoterapinin yanı sıra destekleyici psikoterapinin uygulandığı bütüncül yaklaşımların etkinliğinin değerlendirilmesidir.

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Written informed consent for the presentation and publication of the case was obtained from the patient and her parent on the condition that the patient anonymity must be preserved.

Kaynakça

  1. 1. Freud S. Mourning and melancholia. The standard edition of the complete psychological works of Sigmund Freud,1917, 237-258.
  2. 2. Lindemann E. Symptomatology and management of acute grief. Am J Psychiatry. 1944; 101: 141-148.
  3. 3. Engel GL. Is grief a disease? A challenge for medical research. Psychosom. Med. 1960; 22:18-25.
  4. 4. Bowlby J, Parkes C. Separation and Loss within the Family. In Anthony EJ (ed.) The Child in His Family. New York: Whiley, 1970.
  5. 5. Volkan V. Normal and pathological grief reactions—a guide for the family physician. Virginia Med. 1966;93: 651–656.
  6. 6. Kübler-Ross E. On Death and Dying. Collier Books Macmillan Publishing, 1969.
  7. 7. Worden W. Grief counselling and grief therapy: A handbook for the mental health practitioner. New York, Brunner-Routlege, 2001.
  8. 8. Çevik A, Öncü B. Normal ve patolojik yas kliniğinin çok boyutlu incelenmesi ve tedavi ilkeleri. Psikiyatri Bülteni.1995;3(3):109-14. (Turkish article).

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Ruh Sağlığı Hizmetleri

Bölüm

Olgu Sunumu

Yayımlanma Tarihi

30 Eylül 2024

Gönderilme Tarihi

10 Haziran 2024

Kabul Tarihi

30 Temmuz 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 46 Sayı: 3

Kaynak Göster

AMA
1.Şireli Ö, Yazarlı İN, Abanoz E, Uzun Çiçek A, Mercan Işık C, Çolak M. Grief Accompanied by Suicidal Thoughts After Traumatic Loss in Adolescent: A Case Report. CMJ. 2024;46(3):217-221. doi:10.7197/cmj.1498748