The Demographic and Clinical Profile of Patients Presenting with Pruritus to the Dermatology Clinic of Bayburt Province: A Single-Center Study

Background: Pruritus (itching) is a common symptom observed in dermatology outpatient clinics that has a significant negative impact on patients’ quality of life. Its etiology is broad, encompassing dermatological, systemic, neurogenic, and psychogenic causes. This study aimed to evaluate the demographic, clinical, and therapeutic characteristics of patients with pruritus. Methods: This retrospective descriptive study included patients aged> 18 years who presented with pruritus at the Dermatology Clinic of Bayburt State Hospital between September 19, 2024, and October 9, 2025. Initially, 200 cases were evaluated; however, 120 were excluded owing to incomplete clinical data or temporary causes, leaving 80 patients included in the final analysis. Data were obtained from the hospital information management system, and variables such as age, sex, occupation, diagnostic category, and type of treatment were analyzed. Results: The mean age of the patients was 50.2 ± 16.4 years; 51.3% were female and 48.8% were male. The most common occupational groups were homemakers (31.3%) and retirees (25.0%). Among the causes of pruritus, eczematous/inflammatory dermatoses ranked first (35 cases, 43.8%), followed by infectious/parasitic dermatoses (31 cases, 38.8%). Reactive/neurogenic and papulosquamous dermatoses were observed in 8.8% of cases. The most frequently preferred treatment was a combination of topical corticosteroids and emollients (51.3%) (p < 0.001). Conclusion: The most common cause of pruritus was dermatological disease, particularly eczematous and infectious dermatoses. Reactive/neurogenic itching was observed more frequently in women than in men. These findings highlight the multifactorial nature of pruritus and emphasize the importance of individualized etiology-based treatment.

Arka Plan: Pruritus (kaşıntı), dermatolojik poliklinik başvurularında sık görülen, yaşam kalitesini olumsuz etkileyen bir semptomdur. Etiyolojisi oldukça geniş olup dermatolojik, sistemik, nörojenik ve psikojenik nedenlerle ortaya çıkabilir. Bu çalışmada, pruritus yakınmasıyla başvuran hastaların demografik, klinik ve tedavi özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu retrospektif tanımlayıcı çalışma, 19 Eylül 2024 – 9 Ekim 2025 tarihleri arasında Bayburt Devlet Hastanesi Dermatoloji Kliniği’ne pruritus şikâyetiyle başvuran 18 yaş üzeri hastaları kapsamaktadır. Başlangıçta 200 olgu değerlendirilmiş, eksik klinik veriler ve geçici nedenlerle 120 olgu dışlanarak 80 hasta çalışmaya dâhil edilmiştir. Veriler hastane bilgi yönetim sistemi üzerinden elde edilmiş; yaş, cinsiyet, meslek, tanı grubu ve tedavi türleri analiz edilmiştir. Bulgular: Olguların yaş ortalaması 50,2±16,4 olup, %51,3’ü kadın ve %48,8’i erkekti. En sık meslek grubu ev hanımları (%31,3) ve emekliler (%25,0) idi. Pruritus nedenleri arasında ekzematöz/enflamatuvar dermatozlar 35 olgu (%43,8) ile ilk sırada, enfeksiyöz/paraziter dermatozlar ise 31 olgu (%38,8) ile ikinci sırada yer aldı. Reaktif/nörojenik ve papüloskuamöz dermatozlar her biri %8,8 oranında izlendi. Tedavi olarak en sık topikal kortikosteroid ve emoliyan kombinasyonu (%51,3) tercih edildi (p < 0,001). Sonuç: Pruritusun en sık nedeni dermatolojik hastalıklar olup özellikle ekzematöz ve enfeksiyöz dermatozlar ön plandadır. Reaktif/nörojenik kaşıntı kadınlarda daha yaygın izlenmiştir. Bulgular, kaşıntının multifaktöriyel doğasını ve bireyselleştirilmiş, etiyolojiye dayalı tedavi yaklaşımlarının önemini vurgulamaktadır.