Beyond Size and Number: The Predictive Power of Pre-Transplant AFP and Tumor Morphology on HCC Recurrence After Liver Transplantation

Objective: The primary aim of this study was to evaluate the predictive value of pre-transplant Alpha-fetoprotein (AFP) levels combined with tumor morphological features (number, size, and localization) on early and late hepatocellular carcinoma (HCC) recurrence following liver transplantation. The secondary aim was to assess the impact of these variables, along with tumor differentiation, vascular invasion, and response to pre-transplant locoregional therapies, on overall survival and postoperative mortality. Method: A total of 77 patients (M/F: 68/9, mean age 62.6) who underwent liver transplantation for HCC were retrospectively analyzed. Preoperative AFP levels, AFP scores, radiological tumor burden, and explant pathology results were retrieved from medical records. Primary endpoints were overall recurrence, early (12-month) and late (24-month) recurrence rates, and overall survival. Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis H test were used for statistical analysis. Results: During a mean follow-up of 1305 days, the overall recurrence rate was 19.48% (n=15). Patients with recurrence had significantly larger maximum tumor diameters (35.13 ± 11.96 mm vs. 28.03 ± 17.34 mm; p=0.048) and a higher number of tumor nodules (3.67 ± 3.29 vs. 2.03 ± 1.68; p=0.022). Pre-transplant baseline AFP levels were significantly higher in patients who developed recurrence within 24 months compared to those who did not (146.99 ng/mL vs. 42.11 ng/mL; p=0.049). Furthermore, patients who exceeded the Milan criteria had significantly higher AFP scores than those within the criteria (3.09 vs. 1.67; p=0.032). Patients experiencing early recurrence (within 12 months) were significantly younger (57 vs. 63 years; p=0.040). Conclusion: Preoperative AFP levels, along with increased tumor diameter and nodule count, are strong complementary predictors of postoperative HCC recurrence. In candidate selection and post-transplant risk stratification, incorporating biological markers, such as AFP, alongside morphological features is crucial, rather than relying solely on traditional static criteria.

Amaç: Bu çalışmanın birincil amacı, hepatoselüler karsinom (HCC) nedeniyle karaciğer nakli uygulanan hastalarda nakil öncesi Alfa-fetoprotein (AFP) düzeyleri ve tümör morfolojisinin (sayı, boyut ve lokalizasyon) postoperatif dönemdeki erken ve geç tümör nüksü üzerindeki prediktif değerini değerlendirmektir. İkincil amacımız ise bu değişkenlerin; tümör diferansiyasyonu, vasküler invazyon ve nakil öncesi uygulanan lokorejyonel tedavilere verilen yanıt ile birlikte genel sağkalım ve postoperatif mortalite üzerindeki etkilerini incelemektir. Yöntem: Küratif amaçlı karaciğer nakli uygulanan 77 HCC hastası (E/K: 68/9, ortalama yaş 62,6) retrospektif olarak incelendi. Hastaların preoperatif AFP değerleri, AFP skorları, radyolojik tümör yükleri ve eksplant patoloji sonuçları tıbbi kayıtlardan elde edildi. Birincil sonlanım noktaları; genel tümör nüksü, 12. Ay (erken) ve 24. ay nüks oranları ile sağkalım süreleri olarak belirlendi. Verilerin analizinde sürekli değişkenler için Mann-Whitney U testi ve kategorik değişkenler için Kruskal-Wallis H testi kullanıldı. Bulgular: Ortalama 1305 günlük takip süresince çalışma kohortunda genel nüks oranı %19,48 (n=15) olarak saptandı. Nüks gelişen hastalarda, nüks saptanmayanlara kıyasla radyolojik en büyük tümör çapı (35,13 ± 11,96 mm'ye karşı 28,03 ± 17,34 mm; p=0,048) ve tümör nodülü sayısı (3,67 ± 3,29'a karşı 2,03 ± 1,68; p=0,022) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Postoperatif 24. ayda nüks saptanan hastaların preoperatif bazal AFP değerleri, nüks etmeyenlere göre belirgin şekilde yüksekti (146,99 ng/mL'ye karşı 42,11 ng/mL; p=0,049). Ayrıca, radyolojik olarak Milan kriterlerini aşan hastaların ortalama AFP Skoru, kriterlere uyanlara göre anlamlı derecede daha yüksek saptandı (3,09'a karşı 1,67; p=0,032). Erken dönemde (ilk 12 ay) nüks gelişen hastaların yaş ortalamasının ise daha genç olduğu (57'ye karşı 63 yaş; p=0,040) görüldü. Sonuç: Preoperatif yüksek AFP seviyeleri, artan tümör çapı ve nodül sayısı ile birlikte nakil sonrası HCC nüksünün güçlü ve birbirini tamamlayan yordayıcılarıdır. Karaciğer nakli için hasta seçiminde ve postoperatif nüks riskinin belirlenmesinde, salt morfolojik özelliklere dayanan geleneksel kriterler yerine tümör biyolojisini yansıtan AFP gibi belirteçleri içeren çok parametreli risk modellerinin kullanılması hayati önem taşımaktadır.