Long-Term Trends in Microbial Profile and Antimicrobial Resistance in Peritonitis Associated with Continuous Ambulatory Peritoneal Dialysis

Amaç: PD ilişkili peritonit, teknik yetmezlik ve hemodiyalize geçişin başlıca nedeni olup hasta morbidite ve mortalitesini olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmada, 2004–2018 yılları arasında Erciyes Üniversitesi PD Ünitesi'nde izlenen hastalarda peritonit sıklığı, etken dağılımı ve antibiyotik duyarlılık profilleri incelenmiştir. Yöntem: Ocak 2004–Aralık 2018 tarihleri arasında PD uygulanan ve peritonit gelişen ≥18 yaş hastaların kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Demografik veriler, kültür sonuçları, izole edilen mikroorganizmalar, antibiyotik duyarlılıkları ve tedavi sonuçları hasta dosyaları ile hastane bilgi yönetim sistemi üzerinden derlenmiştir. Bulgular: Bu çalışmada, periton diyalizi uygulanan 345 hastada gelişen 677 peritonit atağı retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Hastaların yaş ortalaması 52,37±14,95 yıl olup %53,9'u erkekti. Kültür pozitifliği %61 olarak saptanmış; dominant etkenler gram pozitif bakteriler (%75,8), başta Staphylococcus epidermidis (%25,9) olmak üzere belirlenmiştir. Tedavide %76,6 iyileşme sağlanırken, mortalite oranı %5,3 olarak kaydedilmiştir. S. epidermidis'te metisilin direncinde artış gözlemlenmiş; tüm Candida izolatları flukonazole duyarlı bulunmuştur. Peritonit insidansının yıllar içinde azaldığı, buna karşın kültür negatifliği oranının arttığı saptanmıştır. Sonuç: Periton diyalizi ilişkili peritonit ataklarında gram pozitif mikroorganizmaların baskın etken olduğu ve bu paternin relaps olgular dahil on beş yıllık izlem süresince istikrarını koruduğu saptanmıştır. Etken spektrumu ile antibiyotik duyarlılık profillerinde dönemler arasında anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Bu bulgular, merkezimize özgü mikrobiyolojik verilerin ampirik tedavi protokollerinin oluşturulmasında etkin biçimde kullanılabileceğini göstermektedir. Son yıllarda kültür negatifliği oranında gözlenen artış, örnekleme, transport ve laboratuvar süreçlerinin gözden geçirilmesi gerekliliğine işaret etmektedir. Kültür negatifliğinin azaltılmasına yönelik standartlaştırılmış protokollerin geliştirilmesi, tanısal doğruluğun ve tedavi etkinliğinin artırılması açısından öncelikli hedefler arasında yer almalıdır.

Objective: Peritoneal dialysis-associated peritonitis is a major cause of technical failure and transition to hemodialysis, negatively impacting patient morbidity and mortality. This study investigated the frequency of peritonitis, causative agent distribution, and antibiotic susceptibility profiles in patients followed at the Erciyes University Peritoneal Dialysis Unit between 2004 and 2018. Methods: Records of patients aged ≥18 who underwent peritoneal dialysis (PD) and developed peritonitis between January 2004 and December 2018 were retrospectively reviewed. Demographic data, culture results, isolated microorganisms, antibiotic susceptibilities, and treatment outcomes were compiled from patient files and the hospital information management system. Results: This study retrospectively evaluated 677 episodes of peritonitis in 345 patients undergoing peritoneal dialysis. The mean age of the patients was 52.37 ± 14.95 years, and 53.9% were male. Culture positivity was found in 61% of cases; the dominant causative agents were gram-positive bacteria (75.8%), primarily Staphylococcus epidermidis (25.9%). While 76.6% of cases improved with treatment, the mortality rate was recorded as 5.3%. An increase in methicillin resistance was observed in S. epidermidis; all Candida isolates were found to be susceptible to fluconazole. It was determined that the incidence of peritonitis decreased over the years, while the rate of culture negativity increased. Conclusion: In peritoneal dialysis-associated peritonitis attacks, gram-positive microorganisms were found to be the predominant causative agents, and this pattern remained stable throughout a fifteen-year follow-up period, including relapse cases. No significant differences were observed in the pathogen spectrum or antibiotic susceptibility profiles between periods. These findings demonstrate that microbiological data specific to our center can be effectively used in the development of empirical treatment protocols. The increase in culture negativity rates observed in recent years points to the need to review sampling, transport, and laboratory processes. Developing standardized protocols to reduce culture negativity should be among the priority goals for increasing diagnostic accuracy and treatment efficacy.