Association of Neutrophil-to-Lymphocyte Ratio with Disease Severity and Clinical Outcomes in COPD: A Retrospective Study Based on GOLD 2025 Classification

Objective: Chronic obstructive pulmonary disease (COPD) is a progressive disorder  characterized by systemic inflammation. The neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) has  emerged as an easily accessible biomarker reflecting inflammatory burden. This study aimed  to investigate the association between NLR and objective and clinical indicators of COPD  severity.

Methods: In this retrospective observational study, 127 patients with COPD were included.  Clinical and laboratory data were collected between January 2017 and July 2017 using a  structured patient evaluation form developed for the study and were retrospectively analyzed. mMRC dyspnea scores and exacerbation histories were recorded at the time of assessment, and exacerbation frequency was determined based on the number of exacerbations requiring hospitalization within the previous year. Patients were subsequently reclassified according to the GOLD 2025 A–B–E grouping system based on the available clinical data. Correlation and group comparison analyses were performed to evaluate the associations between NLR and clinical indicators of COPD severity.

Results: NLR was significantly higher in patients with severe disease characteristics, including frequent exacerbations, long-term oxygen therapy (LTOT) requirement, and classification in GOLD Group E (p = 0.001). A significant negative correlation was observed between NLR and %FEV₁ (r = -0.215, p = 0.015). Although NLR showed a statistically significant association with mMRC dyspnea scores, this association was weak. No significant associations were found between NLR and age, sex, body mass index, or smoking status.

Conclusion: NLR is significantly associated with objective indicators of COPD severity, particularly airflow limitation, exacerbation burden, and GOLD 2025 classification. Its weak association with subjective symptom scores suggests that NLR may better reflect systemic inflammatory burden than symptom-based assessments. Given its low cost and widespread availability, NLR may serve as a practical complementary biomarker in the clinical evaluation of COPD.

Amaç: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH), sistemik inflamasyon ile karakterize progresif bir hastalıktır. Nötrofil/lenfosit oranı (NLR), inflamatuvar yükü yansıtan kolay erişilebilir bir biyobelirteç olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, NLR ile KOAH şiddetini gösteren objektif ve klinik parametreler arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı.

Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif gözlemsel çalışmaya 127 KOAH hastası dahil edildi. Klinik ve laboratuvar verileri Ocak 2017 ile Temmuz 2017 tarihleri arasında, çalışma için geliştirilen yapılandırılmış hasta değerlendirme formu aracılığıyla toplanmış ve retrospektif olarak analiz edilmiştir. mMRC dispne skorları ve alevlenme öyküsü değerlendirme sırasında kaydedilmiş, alevlenme sıklığı ise son bir yıl içinde hastaneye yatış gerektiren alevlenmelere göre belirlenmiştir. Hastalar mevcut klinik veriler kullanılarak GOLD 2025 A–B–E sınıflamasına göre yeniden gruplandırılmıştır. NLR ile KOAH şiddetini gösteren klinik parametreler arasındaki ilişkileri değerlendirmek amacıyla korelasyon ve grup karşılaştırma analizleri yapılmıştır.

Bulgular: NLR, sık alevlenme, uzun süreli oksijen tedavisi (LTOT) gereksinimi ve GOLD Grup E’de yer alma gibi ağır hastalık özelliklerine sahip hastalarda anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p = 0.001). NLR ile %FEV₁ arasında anlamlı negatif korelasyon saptandı (r = -0.215, p = 0.015). NLR ile mMRC dispne skoru arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmakla birlikte, bu ilişkinin gücü zayıf olarak değerlendirildi. NLR ile yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi veya sigara içme durumu arasında anlamlı ilişki saptanmadı.

Sonuç: NLR, özellikle hava akımı kısıtlılığı, alevlenme yükü ve GOLD 2025 sınıflaması olmak üzere KOAH şiddetinin objektif göstergeleri ile anlamlı şekilde ilişkilidir. Semptom temelli değerlendirmelerle zayıf ilişkisi, NLR’nin sistemik inflamatuvar yükü daha iyi yansıtabileceğini düşündürmektedir. Düşük maliyeti ve yaygın erişilebilirliği göz önüne alındığında, NLR, KOAH'ın klinik değerlendirilmesinde pratik ve tamamlayıcı bir biyobelirteç olarak kullanılabilecek potansiyele sahiptir.