Endoscopic Correlation of CT-Detected Gastric and Colonic Wall Thickening and Evaluation of Gastric Malignancy Risk Using a Clinical Scoring System

Objective: To compare endoscopic confirmation rates of gastric and colonic wall thickening detected on computed tomography (CT), evaluate the diagnostic utility of CT thickening pattern (diffuse vs focal), and develop a clinical scoring model to predict the risk of gastric malignancy.

Materials and Methods: This single-center retrospective cohort study included 200 patients (100 gastric, 100 colonic) with CT-reported wall thickening from March 1, 2018 to March 1, 2023, all undergoing endoscopy within 30 days. CT thickening was classified as diffuse or focal. CT–endoscopy concordance was assessed, and malignancy was confirmed by histopathology. Gastric malignancy predictors were identified via univariate and multivariate logistic regression. A clinical risk score was created from the multivariate model and internally validated with bootstrapping and ROC analysis.

Results: CT–endoscopy concordance was higher in the colon group than the gastric group (36% vs. 15%; p<0.01). CT thickening pattern (diffuse vs. focal) was not independently associated with malignancy. In the gastric group, diffuse thickening was associated with lower serum albumin and total protein. Multivariate analysis identified male sex and low albumin as independent predictors of gastric malignancy. A four-parameter clinical scoring system (including sex, albumin, hemoglobin and localization) demonstrated good discrimination (AUC=0.94).

Conclusion: The diagnostic yield of CT-detected gastric and colonic wall thickening varies substantially. CT-reported gastric wall thickening showed a high false-positive rate and should be interpreted in clinical context. Integrating clinical and laboratory parameters with imaging findings may improve risk stratification, and the proposed scoring system may help prioritize endoscopy.

Amaç: Bilgisayarlı tomografide (BT) saptanan mide ve kolon duvar kalınlaşmalarının endoskopik doğrulanma oranlarını karşılaştırmak, BT’deki kalınlaşma paterninin (diffüz vs. fokal) tanısal değerini değerlendirmek ve gastrik malignite riskini öngören klinik bir skorlama modeli geliştirmek.

Gereç ve Yöntem: Bu tek merkezli retrospektif kohort çalışmasına, 1 Mart 2018 ile 1 Mart 2023 tarihleri arasında BT’de duvar kalınlaşması bildirilen ve 30 gün içinde endoskopi yapılan 200 hasta (100 gastrik, 100 kolonik) dahil edildi. BT’deki kalınlaşma diffüz veya fokal olarak sınıflandırıldı. BT–endoskopi uyumu değerlendirildi ve malignite histopatoloji ile doğrulandı. Gastrik malignite belirleyicileri tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri ile araştırıldı. Çok değişkenli modele dayanarak klinik bir risk skoru oluşturuldu ve bu skor bootstrap yöntemi ile iç doğrulama ve ROC analizi kullanılarak değerlendirildi.

Bulgular: BT–endoskopi uyumu kolon grubunda mide grubuna göre daha yüksekti (%36’ya karşı %15; p<0.01). BT’deki kalınlaşma paterni (diffüz vs. fokal) malignite ile bağımsız olarak ilişkili değildi. Gastrik grupta diffüz kalınlaşma, daha düşük serum albümin ve total protein düzeyleri ile ilişkili bulundu. Çok değişkenli analizde erkek cinsiyet ve düşük albümin düzeyi gastrik malignitenin bağımsız prediktörleri olarak saptandı. Dört parametreli bir klinik skorlama sistemi (cinsiyet, albümin, hemoglobin ve lokalizasyonu içeren) iyi derecede ayırt edicilik gösterdi (AUC=0.94).

Sonuç: BT’de saptanan mide ve kolon duvar kalınlaşmalarının tanısal getirisi belirgin farklılık göstermektedir. BT’de bildirilen mide duvar kalınlaşması yüksek yalancı pozitiflik oranına sahip olup klinik bağlam içerisinde yorumlanmalıdır. Görüntüleme bulgularının klinik ve laboratuvar parametreleri ile birlikte değerlendirilmesi risk sınıflandırmasını geliştirebilir ve önerilen skorlama sistemi endoskopi önceliklendirmesinde yardımcı olabilir.