Negative Laparotomy in Penetrating Abdominal Trauma Before Routine CT-Based Triage: A Single-Center Retrospective Cohort

Objective: To determine the rate of negative laparotomy in patients undergoing exploratory laparotomy for penetrating abdominal trauma during a period before routine computed tomography (CT)–based triage was integrated into the institutional pathway, and to compare clinical features and short-term outcomes between negative and therapeutic laparotomy groups.

Methods: In total, 189 consecutive patients who underwent exploratory laparotomy for penetrating abdominal trauma between January 1997 and August 2002 were retrospectively reviewed. Patients were classified by operative findings as negative laparotomy (NL) or therapeutic laparotomy (TL); the NL group combined strictly negative explorations and non-therapeutic laparotomies with only incidental findings. Injury mechanism, wound characteristics, preoperative diagnostic approach, postoperative complications, in-hospital mortality and length of hospital stay were compared between groups.

Results: NL occurred in 62/189 patients (32.8%; 95% CI 26.5–39.8) and TL in 127 (67.2%). Stab wounds accounted for 171 cases (90.5%) and gunshot wounds for 18 (9.5%). Mechanism, wound localization and wound number were not significantly associated with operative findings (p > 0.05). Local wound exploration alone was the most frequent diagnostic modality (131/189, 69.3%). Complications occurred in 1/62 NL (1.6%) and 8/127 TL (6.3%) patients (p = 0.276). All seven in-hospital deaths (3.7%) occurred in the TL group — five from exsanguinating vascular injury and two from late anastomotic leak. Median hospital stay was 5 days (IQR 4–6) in NL versus 7 days (IQR 6–9) in TL (p < 0.001).

Conclusion: About one third of laparotomies in this pre-CT-triage cohort were negative. Injury descriptors and the preoperative diagnostic approach did not clearly discriminate NL from TL in this dataset; TL was associated with longer hospitalization. All deaths occurred in the TL group and reflected severe vascular or intestinal injury. These data provide a local baseline for evaluating outcomes after CT-supported selective management.

Amaç: Rutin bilgisayarlı tomografi (BT) tabanlı triyajın kurumsal yaklaşıma henüz entegre edilmediği bir dönemde penetran karın travması nedeniyle eksploratif laparotomi uygulanan hastalarda negatif laparotomi oranını belirlemek ve negatif ile terapötik laparotomi grupları arasındaki klinik özellikler ile kısa dönem sonuçları karşılaştırmaktır.

Gereç ve Yöntem: Ocak 1997 ile Ağustos 2002 tarihleri arasında penetran karın travması nedeniyle eksploratif laparotomi uygulanan 189 ardışık hasta retrospektif olarak incelendi. Hastalar operatif bulgulara göre negatif laparotomi (NL) veya terapötik laparotomi (TL) olarak sınıflandırıldı; NL grubu kesin negatif laparotomileri ve yalnız insidental bulgu içeren non-terapötik laparotomileri birlikte kapsamaktadır. Yaralanma mekanizması, yara özellikleri, preoperatif tanı yaklaşımı, postoperatif komplikasyonlar, hastane içi mortalite ve hastane yatış süresi gruplar arasında karşılaştırıldı.

Bulgular: 189 hastanın 62’sinde (%32,8; %95 GA 26,5–39,8) NL, 127’sinde (%67,2) TL saptandı. Hastaların 171’i (%90,5) kesici-delici alet, 18’i (%9,5) ateşli silah yaralanmasıydı. Mekanizma, yara lokalizasyonu ve yara sayısı ile operatif bulgular arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p > 0,05). En sık preoperatif tanı yöntemi tek başına lokal yara eksplorasyonu idi (131/189, %69,3). Komplikasyon NL grubunda 1/62 (%1,6), TL grubunda 8/127 (%6,3) hastada gelişti (p = 0,276). Hastane içi mortalite 7/189 (%3,7) olup tüm ölümler TL grubundaydı; beşi majör vasküler yaralanma kanamasından, ikisi geç anastomoz kaçağı sepsisinden kaynaklandı. Medyan hastane yatış süresi NL grubunda 5 gün (IQR 4–6), TL grubunda 7 gün (IQR 6–9) idi (p < 0,001).

Sonuç: BT öncesi döneme ait bu kohortta laparotomilerin yaklaşık üçte biri negatifti. Yaralanma tanımlayıcıları ve preoperatif tanı yaklaşımı bu veri setinde NL’yi TL’den güvenilir biçimde ayırt etmedi; TL daha uzun hastane yatışı ile ilişkili bulundu. Tüm ölümler TL sonrasında oldu ve ağır vasküler ya da intestinal yaralanmaları yansıttı. Bu veriler, BT destekli seçici yönetim sonrası elde edilecek sonuçların karşılaştırılması için yerel bir başlangıç noktası sağlar.