Yoğun bakımda yapılacak bir şeyi kalmayan kanserli terminal dönem hastalara insanca bakım önerisi
Abstract
Özet
Yoğun bakım ünitelerimizde ekip ve ekipman sorunlarının sıkça yaşanması nedeni ile hekimler sağlık kaynaklarının dağıtımıyla ilgili birçok etik problemle karşılaşmaktadır. Bir yandan da terminal dönem hastalarına tedavi ve bakımın multidisipliner ekip anlayışı ile verilebileceği, hasta bu bakımı alırken, yakınları ile beraber olabileceği ortamların yaratılmasının hem hasta hem de yakınları açısından yararlı olacağı düşünülmektedir. Bu bağlamda makalemizde kanserli terminal dönem hastalarının yoğun bakım sürecini yaşadıktan sonra yapılacak bir şeyin kalmadığı noktasında, insan onuruna yakışır şekilde bakım ve tedavisinin devam edebilmesi ve bu süreci yaşayan hasta ve yakınlarının gereksinimlerinin karşılanabileceği hospislerin Türkiye’de kurulmasının önemi vurgulanmıştır.
Anahtar sözcükler: Hospis, terminal dönem, yoğun bakım
Abstract
Physicians face many ethical problems on the distribution of health resources due to team and equipment problems frequently seen in intensive care units. On the other hand, it is considered that treatment and care can be provided for terminal patients with the multidisciplinary team approach, and that creating environments where patients stay together with the relatives while receiving this care would be useful both for patients and for their relatives. In this context, it is stressed that establishing hospices in Turkey where terminal cancer patients who have completed the intensive care process and for whom nothing else can be done continue to receive their treatment and the patients’ and their relatives’ needs are met in a manner worthy of human dignity.
Keywords: Hospice, terminal period, intensive care
Keywords
Kaynakça
- Genelge 2008/5 Yoğun bakım ünitelerinin standartları: http://www.saglik.gov.tr/TR/dosya/1-38222/h/yogunbakimgenelgesi200853.doc Erişim tarihi: 18.02.2013. http://www.gemlikdh.gov.tr/userfiles/file/HKS%20Talimatlar/T%20121%20Yo% C4%9Fun%20Bak%C4%B1m%20%C3%9Cnitesi%20Hasta%20Kabul%20%20Yat%C4%B1%C5%9F%20%20%C3%87%C4%B1k%C4%B1%C5%9F%20Kriterleri%20Talimat%C4%B1 %20Rev02.pdf Erişim tarihi: 18.02.2013.
- Şahin Gezer D. Yoğun bakım hemşirelerinin yaşadıkları etik sorunlar konusunda Adana ölçeğinde bir araştırma. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Tıp Tarihi ve Etik Anabilim Dalı Erişim: library.cu.edu.tr/tezler/7850.pdf. Erişim tarihi: 18.02.2013.
- Öner Erkekeol F, Numanoğlu N, Ural Gürkan O, Kaya A. Yoğun bakıma ilişkin etik konular. J Toraks 2002; 3: 307-16.
- World Health Statistics 2009. Health workforce, infrastructure, essential medicines: http://www.who.int/whosis/whostat/EN_WHS09_Table6.pdf. Erişim tarihi: 18.03.2013.
- Faber-Langendoen K, Lanken PN. Dying patients in the intensive care unit: forgoing treatment, maintaining care. Annals of Internal Medicine 2000; 133: 886-9
- Mobley MJ, Rady MY, Verheijde JL, Patel B, Larson JS. The relationship between moral distress and perception of futile care in the critical care unit. Intensive Crit Care Nurs 2007; 23: 256-63.
- Türk Tabipler Birliği. Yaşamın sonuna ilişkin etik bildirge. Türk Tabipler Birliği Etik Bildirgeleri. Ankara: Türk Tabipler Birliği Yayınları, 2010: 27-30. http://www.ttb.org.tr. Erişim tarihi: 18.02.2013.
- Cosgrove JF, Nesbitt ID, Bartley C. Futility and the critically ill adult patient: A framework. Current Anaesthesia & Critical Care 2006; 17: 255-62.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
22 Mart 2013
Gönderilme Tarihi
7 Ekim 2011
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Cilt: 35 Sayı: 1